Przy okazji wizyty terapeutycznej /pn. Wyspac się/ zajrzeliśmy na działkę. A tam się zbroi.

Domek jest już cały okolony szalunkiem pod wieniec, wieniec zapewne też tam jest  /"Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu" A.Saint Exupery, Mały Książę/

Wewnątrz - Puszcza Kaszubska, żubrów brak.

Na zewnątrz, ale z boku. Drabina, na którą bohatersko się wspięłam, jak widac na następnym załączonym obrazku:

o właśnie, z przodu widoczna jest górna krawędź rzeczonej drabiny, wejśc wyżej nie miałam odwagi.

tu będą schody do nieba.

Nie ma lekko, dodam więcej: jest ciężko /za kabaretem Rak/ po dłuuuugim leniuchowaniu w lesie przestawic szare komórki w tryb miejski. Najgorzej jest nocą. W murach nam za ciepło, a gdy pootwieramy co się da, proszę męża przez sen, żeby Kubica przestał trenowac mi pod oknem. I tak, po dwóch nocach w plecy, podjęłiśmy męską decyzję i wróciliśmy nad jezioro. Spac!

Wracając do (ciiii....) śpiącego budowlanego fatum, jak już dużo wcześniej pisałam, musieliśmy zmienic pozwolenie na budowę w części: projekt zagospodarowania działki. /źle wytyczony dom-źle podana szerokośc domu na projekcie-dodatkowa mapka-wytyczanie od nowa-ból głowy i głupie tłumaczenie Archa, któremu mniej więcej w tamtym czasie przybył syn i który był z tego powodu trochę nieprzytomny-itd-itp-etc/ Otóż ogłaszam wszem i wobec, że powyższe w dniu wczorajszym zostało dokonane i pieczątka oficjalnie przystawiona. Teraz mamy już dwa pozwolenia i obydwa są ważne - oczywiście w komplecie.Mamy też dwa wpisy Starostwa Powiatowego w Dzienniku Budowy i nieco więcej pieczątek niż to zazwyczaj bywa.

Bezcenny dziennik odwiozłam wczoraj osobiście na budowę, skąd odbierze go Kierbud, kiedy przyjedzie odbierac zbrojenia.

A zbroi się po zbóju. Jak zawitałam moją skromną osobą na plac budowy, cała ekipa w liczbie 6 osób była na górze. Deskowali, przycinali pręty i układali w kratkę.

Zalanie stropu przesunęło się wstępnie na czwartek, ale mi to nie przeszkadza. Wolę jeszcze trochę poczekac i miec pewnośc, że się nie zawali pod jamnikiem /he, he/

W międzyczasie przeszła straszna ulewa. U nas na szczęście obyło się bez gradu, za to była tak silna nawałnica, że na naszych oczach ogromny napis SPRZEDAM, jaki miałam na balkonie w przeciągu kilku sekund rozleciał się w drobny mak. Niesamowite.

Po wszelkich negocjacjach i ustaleniach, poszerzaniu wjazdów i ucinaniu rogów, przyszedł czas na szalowanie stropu nad parterem.

to jest łazienka z uciętym rogiem

szalunki - w środku wyrósł prawdziwy las :)

tu jest w tle widok na poszerzony wjazd do garażu

zaszalowany salon, jeszcze bez lasu

W tzw międzyczasie /definicja parę wpisów temu/ wybraliśmy się z mężem na ryby. ŁÓdką i z jamnikiem. Nagle zaczęło grzmiec jak się patrzy. A że burza na jeziorze zaczyna się gwałtownie i równie gwałtowne może miec skutki, o tym nie muszę nikogo przekonywac. Spłynęliśmy więc do najbliższego dostępnego brzegu i zrobiliśmy z łodzi coś w rodzaju namiotu. Pod spód władowaliśmy cały nasz majątek, psa i nas samych.

Widok miałam taki:

Piknik pierwsza klasa, po prostu.

Raptem zwierzątko, które skądinąd niesamowicie się boi burzy, zniknęło w pobliskich trzcinach. Po chwili usyłyszeliśmy szuranie, po czym z zarośli wyłoniły się... dwa jamniki, z tym, że pierwszy to była wydra. Nie czekając zatem, aż dostaniemy wspomnianą wydrę na kolację, zwinęliśmy majątek do łodzi, wyłapaliśmy psa i, niestety, polowanie zakończyliśmy już na naszym, bezwydrowym, brzegu.