Pewnego razu na dzikim zachodzie, czyli nadszedł czas na studnię! 

Ropy może i nie ma, ale za to JEST WODA!!!

Tak w ogóle to fajny i solidny studniarz nam się trafił. Okazało się, że też ma owczarka niemieckiego :) ...Dowiedzieliśmy się, że w naszym przypadku i w większości, jedyną słuszną metodą jest kopanie udarowe. Na 13 metrze głębokości dotarliśmy do „iłów” ponoć pozostałości po jakimś prastarym morzu :p Zgodnie z wcześniejszymi zapewnieniami i to bez użycia różdżki, wody jest pod dostatkiem. Na pytanie, czy wystarczy na np. kolejny dom, to studniarz stwierdził, że raczej wystarczy na całą wioskę, chyba, że Wisła wyschnie :), ... a wstępną filtrację mamy zapewnioną przez ogromne masy piasku i drobnego żwiru. Dokładnie jaka jest jakość wody okaże się po badaniu w laboratorium. Najważniejsze, że jest woda, która od razu napełnia optymizmem :)

Dzisiaj dzień zgodnie z prawem Murphy'ego - 6:30 dzwoni koparkowy, że go nie będzie (wrrr jak by powiedział nasz owczarek). Po godzinie udało się znaleźć kolejnego to przyjechał w południe. W międzyczasie padła zagęszczarka:/ W końcu jakimś chyba cudem rozpoczęliśmy zasypywanie fundamentów. W sumie szkoda - piasek ładny, moglibyśmy sobie plażę w ogrodzie zorganizować:D

...albo wielką piaskownicę!:)))

Nadzór nie śpi, nadzór czuwa!  

Tablica budowy zamontowana, jutro kopiemy!

Hau! Mówiłem panu, że za garść smakołyków sam mu przekopię tą ziemię, ale NIE- uparł się na koparkę. Taaak, no i będzie to trwało dwa dni, a ja uporałbym się w jeden:)

W końcu nie takie rzeczy się kopało!

Wykopków dzień drugi i ostatni: