słońce!!! mam nadzieje że u Was też tak świeci jak u mnie za oknem, bo słońce oznacza że spokojnie można zabierać sie do dalszej pracy :))

wczorajszy dzień mimo, że z przestojem w budowaniu, wcale nie oznaczał wylegiwania sie na kanapie, zwieźliśmy na budowę deski na szalunki i rusztowania, a Tomek pokręcił zbrojenia potrzebne do zalania nadproży

jak wyjeżdzałam do pracy to widziałam, że murarze już zaczęli  tak bardzo mnie cieszy ich widok na budowie, że słów brak

a no i nie mówcie nikomu, że sobie dziś bloga w pracy uzupełniłam  

pogoda jest dziś strasznia, okropnie wieje, jest zimno i co chwila pada coś z  nieba! murarzy dziś u nas nie ma; z jeden strony nawet dobrze sie złożyło bo 'pomocnik' ;) ma czas na spokojnie wszytsko sobie przygotować, rusztowania rozstawić, jakieś tam zbrojenia zrobić  i jeszcze kilka innych czynności o których raczej pojęcia nie mam

a wczoraj praca skończyła sie na takim etapie

Na jutro zamowiliśmy słońce i murowania ciąg dalszy

dziś już obyło sie bez większych przygód, rankiem tylko coś tam mufa sie rozłączyła i przez krótką chwilę nie było prądu ale mąż poradził :)

pogoda była ładna więc prace szły jak należy, nawet pomocnik miał się czas poobijać

po całym dniu pracy efekty są takie

pod koniec  dnia załapałam sie na noszenie suporka

gdy tymczasem mężuś mieszał wapno

a to jeszcze tylko bloczek z folią, dziś murarze zaczynali od położenia najpierw jednej warstwy bloczków, a później już solbet

Podstawowe Prawo Murphy'ego:

'Jeśli coś może sie nie udać, nie uda sie na pewno'

o zgrozo co to był za dzień, postęp w pracach zerowy, no nie licząc niewielkiej ilości piachu przesianego przez Tomka i pracy naszego elektryka

budzimy sie rano, godz. 5.30, każdy z doskonale ułożonym planem działania (mąż na cały dzień, ja na na czas 'do wyjścia do pracy') co by wszystko grało; pogoda cudna, troche zimno ale świeci cudne słonko, córcia chyba z wrażenia obudziła sie jak nigdy o 5.45 przez okno wygląda murarzy którzy przyjdą zbudować jej domek i co???

.....i g......

wszystko szło pięknie i zgodnie z planem dopóki Tomek nie podłączył betoniarki, nie wiedzieć czemu wysprawdzany na wszytskie strony sprzęt "KOPNĄŁ" mojego kochanego męża. obyło sie bez ofiar ale robotę szlag trafił, szybki telefon do elektryka z krzykiem w słuchawce RATUJ....

....i może byłoby ok gdyby nie zaczęło lać jak z cebra

i takim to sposobem  ..... a już nic nie pisze bo znów mi ciśnienie skacze

dobrej nocy wszytskim :) 

pracowity był to weekend a o nadchodzącym tygodniu, chyba boję sie myśleć! Od jutra na budowę wchodzą murarze w liczbie dwóch, mąż na urlopie delegowany na pomocnika, mnie oprócz pracy i zajmowania sie córcią czeka gotowanie pracującej na budowie załodze... oby jakoś poszło...

... a weekend trochę pokarczowaliśmy drzewka a ich gałązki i pieńki przygotowaliśmy sobie tak, by można było w piecu palić

szkoda tylko że nie mam zdjęcia moich gałązek powiązanych sznurkiem w małe 'kupeczki' żeby łatwiej było je wrzucać do pieca :)

W sobotę rano przyjechał pierwszy transport z cementem, wapnem i solbetem. Późnym popołudniem poustawialiśmy część z nich na chudziaku, żeby 'pomocnik' miał czas w poniedziałek zaprawę mieszać - nie sądziałam, że tak ciężka jest to praca (dziś czuje każdy mięsień). 

Jutro wielki dzień próby, mam nadzieję, że poradzimy :)