Monika natchnęła mnie potężnie. A ja... no cóż, zdaje się, że wiedziałam, że grają, ino nie to, w którym kościele. Wyposażona w zmieniony sposób patrzenia na świat i kuchnię w szczególności, wyruszyłam na kolejny zwiad. Przemogłam całą moją osobowość, żeby jednak dokładniej przyjrzeć się "wahanym" wystawkom, przerzuciłam ich... dużo w każdym razie.
Efekt przyszedł nawet szybciej, niż się spodziewałam... Zanim przedstawię kandydata, kilka słó tytułem wstępu:

• wiedziałam, że lubię beż
• wiedziałam, że mam coś wspólnego z kwadracikami /to dlatego nieładna płytka z poprzedniego wpisu zatrzymała mój wzrok/
• mój pierwszy pomysł odnośnie kuchni to było zrobic podłogę tak jak cała reszta - w panelach /nie lubię płytek podłogowych!/

I na co natrafiłam?

Gdyby tak podłoga była w panelach imitujących deskę dębową /innych jakoś nie widzę/, to ściana za blatem roboczym mogłaby być oklejona czymś takim:

w kolorze beż i w poziomie:

tak by to wyglądało...

czyli tak, tylko bez tych paseczków w środku, jednym ciurkiem.

Taka faktura, nie dość, że "ma to coś", jest ciekawa sama w sobie, na dodatek będzie pasowała do wszystkiego, niezależnie od opcji, jaką wybiorę. Może przy tych kaflach stać równie dobrze tradycyjna, jak i nowoczesna kuchnia.

Acha, nazywa sie toto: Opirus, Opoczno :D

Dzięki Dziewczyny!!!!!!!!!!!!!!!