... poza tym, że kilka godzin wcześniej niż powinien, nawiał z pracy.... całkiem pracowicie .

Zaczął jeszcze we wtorek w upale i pełnym słońcu

kontynuował już niestety w zimnie i przelotnym deszczu (podlądany od czasu do czasu przeze mnie )

Nie mam zdjęcia jak to wyglądało wcześniej, a szkoda, bo pokrzywy rosły na całej długosci działki w pasie szerokości 4 metrów..... pryskałam je podwójną dawką roundapa kilka dni temu (standardowa nic nie dała). Jednak jak widać po efektach i podwójna nic nie pomogła. Pokrzywy czują się bardzo dobrze i nadal zielone. Dopiero męska dłoń (przynajmniej powierzchownie) zwalczyła to diabelstwo.

Było też karczowanie drzewek  co jakiś czas, w wolnej chwili, któreś oberwie siekierą

zmieniając raz na zawsze swój wygląd, i odchodząc w niebyt, dając nam trochę ciepełka zimą

Poparzony przez zielsko, pogryziony przez mrówki i wygnany przez zbliżający się wieczór Tomuś zakończył sprzątanie z sukcesem. Teraz tylko porzeba chwili ze słońcem, by to co jeszcze leży na ziemi przeschło i nadawało się do spalenia.

Proszę jak ładnie

Dzielny, kochany Pan Mąż   

A co robiła Sylwunia? Próżnowała? Co to, to nie!!!! Ale o tym jutro....

.... za sprawą styropianu oczywiście

Dziś w końcu wybraliśmy się na budowlane zakupy, które oprócz zubożenia naszego portfela umożliwiły rozpoczęcie prac przy ocieplaniu ścian fundamentowych.

Murarze przeklinali nasz wykusz śmiejąc się, że go wyprostują :)) ja dziś sama żałowałam, że tego nie zrobili. Jest z nim pierdzielenia całe mnóstwo....

...Tomek musiał interweniować, bo ja sama (od dzieciństwa mająca na matmie problemy z geometrią) nie umiałam sobie poradzić

Z klejeniem szło mi już całkiem nieźle

oczywiście moja najlepsza asystentka asystowała

Trochę nas mrok zaskoczył i nie do końca udało nam sie wykonać plan na dziś, ale cóż.... jutro w końcu też jest dzień

Tak to wyglądało przed opuszczeniem placu boju  w sumie jestem baaaaardzo zadowolona.

Tomuś działał dziś w kuchni, likwidował składowisko, desek i stempli, jest szansa, że wkrótce zagości tam wymarzony przeze mnie porządek

W końcu coś co zostało zaplanowane dawno, dawno temu zaczęło być realizowane. Dobrze, bo jeszcze trochę a dysperbit stracił by okres ważności (ma krótki, tylko 9 miesięcy od daty produkcji).

Tatuś z miotełką, zrobiłam mu zdjęcie, bo nie wiedzieć czemu, nie jest to zbyt częsty widok w naszej rodzinie

Później bardziej poważne i męskie zajęcie

...... by się nareszcie zaczęło

Zanim zrobiło się ciemno, obskoczyliśmy warstwą gruntującą dookoła cały domek.

Nasza Roma zyskała czarną skarpetkę

Ponieważ, przedwczoraj dostaliśmy opiernicz od Blanki, że ona jest naszym pomocnikiem a my nie zabraliśmy jej na budowę, dziś żadnemu z nas nie przyszło do głowy, by wybrać się tam bez niej. Pracowało nasze dziecko ciężko, zbierało gruz i nosiło na drogę, zbierało patyczki na ognisko..... a i znaleźli się tacy co mnie rzecznikiem praw dziecka straszyli...  

Kochane Maleństwo...

Dziś popołudnie znów spędziliśmy na budowie. Norma. Weszło nam w krew :)))

Pojawienie się ścianek działowych na poddaszu spowodowało pojawienie się kolejnego wielkiego bałaganu. Po moim ostatnim sprzątaniu nie zostało nawet śladu. Tomek strasznie się denerwował i powtarzał w kołko, że moja praca i wysiłki są bezsensu, bo hydraulika i kabelki znów zrobią tu pobojowisko - ja dzielnie walczyłam... dwa dni mi to zajęło... wywiozłam kilka taczek odłamków, odkutej z posadzki zaprawy i miału z cięcia pustaków 

... ale poddasze znów lśni i nie ważne, że zaraz będzie to samo, ważne jest to, że teraz mogę tam sobie w spokoju obmyślać gniazdka i światełka nie potykając się co chwilę o kawałki bloczków!!! Został jeszcze dół (dokładnie kuchnia i garaż) ale tym zajmę się dopiero kiedy Tomasz wywiezie stemple i złożymy w jakimś rozsądnym miejscu deski z szalunków.

Teren wokół domu też jest okrutnie zagracony, tu kupka ziemi, tu palety, tu wanna spa, tu stosik blachy, tu gruz..... oj dużo jeszcze czasu minie zanim będzie rosła u nas piękna, równiutka, zielona trawa....

Dziś Tomasz postanowił zająć się wykarczowanymi kiedyś starymi drzewkami owocowymi

nawet mu się to udało, została tylko brunatna, brzydka plama na ziemi

grubsze kawałki pójdą do pieca zimą

a gałązki na ognisko z kiełbaskami (mam nadzieję już niedługo)

Chciałam być dobra żona i pomóc mężowi ale ....

.... no właśnie przeszkadzały mi te wielkie wielkie ślimaki.... gdzie nie postawiłam nogi tam były.... i co nie wzięłam do ręki, też były....

.... niecierpię ślimaczków, pajączków, żabek, dżdżowniczek i wszytkich innych tego pokroju stworków wrrrrrrr.... poszłam do domu....

Są już całe ścianki  już dzięki nim zrobiło się bardziej domowo, nie chcę myśleć co będzie gdy dojdą do tego jeszcze tynki i posadzki .

Blanka bardzo zadomowiła się w schowku pod schodami, w sumie, jest póki co jedynym członkiem rodziny, który zupełnie wyrostowany może tam wchodzić. Zostało tu do zabudowania kawałek ścianki z dziurą na drzwiczki wejściowe

WC na dole. Tu niestety do porawki idzie rura od kanalizacji, schody z projektu nie były zbyt wygodne więc murarze trochę je zmodyfikowali. No i po tych modyfikacjach okazało się, że rura jest nie zupełnie tam, gdzie chcielibyśmy zeby była. Jak już zostanie poprawiona, murarze z tyłu postawią ściankę. Słabo to widoczne, bo póki co wejście założone prowizorycznym rusztowaniem z palet.

.

 A tu wyyyysoka klatka schodowa, będę musiała poszukać jakiegoś fajnego dłuuuugiego żyrandola

Widok ze schodów na górę, znaczy korytarz i wejścia do pokoi i łazienki. Zdjęć z poszczególnych pomieszczeń nie wrzucam, bo tak je zrobiłam, że do niczego sie nie nadają (Blanka lepsze robi).

Zakwasy w rękach okropne, wspierałam fizycznie Tomka - dobrze, to już koniec wielkiego murowania, bo naprawdę widać po Tomku że jest przemęczony. Teraz czekamy na okienka, a kiedy zamkniemy domek zabieramy się szybko za elektrykę i tynki .