Wczoraj skończyliśmy wiązać, a dziś... tę niespodziankę zostawię na później. Póki co obejrzyjcie zdjęcia.

                 Tak uzbrojono kominy:

                i wszystko było pod linkę :)

                  A to dziwna konstrukcja na słupek tarasowy:

                   Nie obyło się też bez komisyjnego mierzenia

                i detalicznego poprawiania

Ale dosyć, czas na niespodzinkę, bo sama nie mogę już wytrzymać

! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !  Dziś zalaliśmy ławy ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !  ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

A poniżej piękne zdjęcia. Mówię wam ile radości daje jak coś można od początku do końca zrobić własnoręcznie. I choć cały ten tydzień już oboje z mężem chodzimy do pracy to i tak zdążyliśmy wszysko tak dograć, no nie mogę wyjść z podziwu.

Ale wielkie ukłony dla naszych pomocników: kierownika zamieszania czyli taty i wiernej towarzyszki niedoli czyli mamy. Kochani wielka buźka. I czekamy na więcej.

              No, ale my też dorzucilśmy kilka swoich groszy...

                    I żeby mi tylko nikt nie mówił, że mnie nie było!

A na koniec zdjęcie, które mówi wszystko o moim mężusiu:

zdolne i oszczędne kochanie wyliczyło beton co do łopaty:

Pozdrawiam!