W niedzielę wróciliśmy znad morza, ze Stegny. Było bardzo fajnie, choć pogoda nie była rewelacyjna. Ale spędzliśmy czas w przemiłym towarzystwie - tu pozdrawiam moją przyjaciółkę Teresę i jej sympatyczną rodzinę Leszka, Martę i superanckiego Kubę. Do dzis wspominam te zimne wieczory ale z gorącą atmosferą, niekończące się rozmowy przy piwie lub winie. 

Pan Adam już wrócił z budowy, znad morza,ale na razie ma urlop, bo umówił się z nami na wrzesień. Wtedy mąż ma do niego zadzwonić i rozpoczniemy działania, aż do ukończenia SSO.

Wczoraj usiadłam do komputera i sprawdziłam, co się dzieje u moich znajomych na blogu. Powiem tak, po dwóch tygodniach, ogromne zmiany u wielu osób, trudno uwierzyć, że już takie postępy. W tym tygodniu postaram się dokładniej przypatrzeć Waszym poczynaniom, bo umieram z ciekawości.

W czasie wyjazdu byłam też na Jarmarku Dominikańskim w Gdańsku. Najbardziej rajcowały mnie stoiska ze starociami. Chciałam nawet kupić sobie dwa metalowe koszyki (takie w stylu prowansalskim) ale mąż nie chciał się zgodzić, bo powiedział, że są za wielkie i nie zapakujemy się do samochodu. Do dziś żąłuję, że ich nie wzięłam. Był tam też porcelanowy nocnik w róże w stylu angielskim, który też mi się podobał, byłby jako dekoracja, bo wyglądał imponująco, jak wielki garnek. Można by było użyć go na przykład jako donicę. Ale nocnik zarezerwowała jakaś pani. A szkoda.Trochę zgodziłam się zrezygnować z tych zakupów, bo tak naprawdę pieniądze są potrzebne na dom. Już i tak wczasy nad morze to dodatkowy, spory wydatek, ale uznaliśmy, że aby dom budować trzeba być w dobrej kondycji i zdrowiu i na tym nie będziemy oszczędzać, a cały rok ciężkiej pracy przed nami. 

   Na budowie spokój a ja jak co roku przystapiłam do robienia zapasów na zime. Na razie walka z wiśniami. Zrobiłam 20 słoiczków dżemu, część wiśni zamroziłam, a część suszę. Skusiłam się też na zrobienie nalewki wiśniowej. Mój mąż uważa, że brak mi charakteru i nie powinnam się zabierać za takie eksperymenty. Tymczasem wisienki z tej nalewki są przepyszne zwłaszcza, jako dodatek do kremu czekoladowego. Niech więc wszystko leżakuje i dojrzewa w tak szlachetnej zalewie, przynajmniej pół roku. Na święta będzie jak znalazł.

   Tymczasem, odkąd mam trochę wolnego,  tracę co dzięń mnóstwo czasu, bo nie sposób odgonić mnie od Waszych blogów. Podziwiam sobie, przeżywam wzloty i upadki, odkrywam nowych, fajnych ludzi i podpatruję, co się da. Mąż pojęcia nie ma na temat wyglądu naszego przyszłego domu. Oświadczył mi to dzisiaj, że tak naprawdę, to o tym nie myśli, bo jest od wyższych zadań. Może to i dobrze, bo nie będzie się wtrącał do moich planów, ale czasem mam dość decydowania o wszystkim.

   Właściwie to jesteśmy sami, bo dziewczyny wyjechały na obóz. Nie lubię jak ich nie ma.

   Inaczej mówiąc, roboty nie przerobisz. Mimo urlopu i upałów pracuję w pocie czoła. Córka pojechała na zawody, a ja podjęłam się uszyć chusty dla harcerzy. Trzeba zszywać część brązową i żółtą - jest tego około 30 sztuk. Nie powiem uracowałam się, bo części niezupełnie równe, a i sprzęt co nieco szwankował. Ale zostało juz tylko 6 sztuk, więc kiedy przyboczna wróci, to sobie dokończy.  Chusty  muszą być na wtorek, bo druhny z zuchami wyjeżdżają na obóz. Mam jeszcze do uszycia sukienkę, ponieważ całe towarzystwo bawi sie tam w przeróżne przedstawienia i potrzebny jest strój Meksykanki. Dlatego zaraz kończę czytać książkę i znów szyję. Młodsza córka coś tam przebąkuje, żeby i jej spódnicą się zająć. Wczoraj skroiłyśmy podszewkę i poprawiłyśmy poprzednio skrojone części spódnicy. Także, pracy twórczej mi nie brakuje, choć jest ona całkiem odmienna, niż ta budowlana.

   Rozpoczęły sie wakacje. Ja zwykle z utęsknieniem na nie czekam. Na budowie nic się nie dzieje, bo ekipa wyjechała do innej pracy i wróci na jesieni. Ale tak było ustalone i nam to nie przeszkadza. Ostatnio w niedzielne popołudnia jeździmy na działkę relaksować się i grilować . Fajnie jest odpoczywać i ciszyć się naszymi murami. A jak się nam znudzi, idziemy na jagody.

   Oczywiście śledzę poczynania wszystkich dzielnych budowniczych i kibicuję im z całych sił. Czytam też mądrości o budowaniu i pięknie się uczę, bo niedługo sielanka się skończy i trzeba będzie decydować o dachówce, oknach itd. Ale czekam na te trudności z utęsknieniem.